اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٦

أقامه نماز امام ( ع ) همراه ياران

( 1 )

يكى زان پاكبازان دل افكار * بگفت آن شاه را در وقت پيكار

كه اى شه اين زمان گاه نياز است * خداى خلق را وقت نماز است

چه خوش باشد كه در اين آخر دم * جماعت را نماز آريم با هم

چو اين بشنيد فرمود آن شه دين * كه گرداند خدايت از مصلّين

اگر مهلت ستانيد اين زمان را * نماز آريم خلّاق جهان را

يكى از عشقبازان بهر مهلت * بزد فرياد كاى نستوده امّت

دمى آسوده گرديد از زد و بند * كه تا گردد اداء حقّ خداوند

فرايض را ز شرع شاه مختار * يكى آمد نماز اى قوم خونخوار

حصين بن نمير از آن ميانه * چنين گفتا به آن شاه يگانه

كه اى شه هر چه بتوانى نماز آر * نباشد مر قبول حىّ دادار

حبيب بن مظاهر چون شنيد اين * بگفت اى مشرك خونخوار بيدين

نماز تو به نزد حق قبول است * ولى باطل ز فرزند رسول است ؟

حوالت كرد تيغى بر سر او * كه اندازد به ميدان پيكر او

سر تيغش بيامد بر سر اسب * نگون گرديد در دم پيكر اسب

به خاك افتاد در دم آن منافق * ربودندش ز چنگ پير عاشق