اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥

شهادت سعد بن حنظله ( رضوان الله عليه )

ز نيش نيزه و چنكاك صمصام * گروهى نامور فرمود گم نام

ز تيغ بيدريغ ، آن شير سرمست * ز دشمن كرد قومى بيسر و دست

خدنگى شد رها از دست دشمن * گرفت اندر دل عاشق نشيمن

ز كار افتاده ديدى چون دل خويش * ز زين آمد نگون در منزل خويش

( 1 )

چو سعد حنظله آن شير شاهى * كه بود از عاشقان عشق سامى

بزد از پردهء دل سخت فرياد * بگفت اى كافران أهرمن زاد

چسان بينيد در فرداى محشر * به قتل سبط و رخسار پيمبر

نباشد مر شما را داد خواهى * نه غير از آتش سوزان پناهى

أبر كافر دلان با فضيحت * نكردى سود آن وعظ و نصيحت

چو رخصت يافت بهر جنگ آن شير * درخشان در كفش رخشنده شمشير

سمند افكند در ميدان هيجا * يكى غوغاى سختى كرد برپا

تنى چند از يلان كوفه افكند * چنان بايد كند مرد هنرمند

بناگه مرغ روح آن هنرور * سوى فردوس از ميدان به زد پر

به خاصّان حريم حضرت ربّ * شهيد عشق يزدان شد مقرّب