اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠

جنگجوئى و جانبازى وهب

به ميدان اندر آمد شير كلبى * نبرد آورد با كفّار حربى

( 1 )

ز خود بگذشته بودى گرم پيكار * كه ناگه دست و تيغش رفت از كار

مشبّك شد تن آن تازه ايمان * نگون آمد ز زين بر خاك ميدان

سرش برداشتند آن قوم بيدين * سوى مامش فكندند از ره كين

عجوز آن سرگرفت و گشت مسرور * كه مادر گشت راضى از چنين پور

فكند آن سر ، دوباره سوى ميدان * كه اين سر داده‌ام در راه جانان

دوباره برنگردد در بر من * چه ميشد گر فدا مىشد سر من ؟

رگ عشقش به جنبيد از حمايت * نمود آهنگ جنگ آن جماعت

ستون خيمه از جان كند آن زال * خجل زان زال آمد رستم زال

رجز برخواند چون مردان كارى * نمود از شهريار عشق يارى

چو عشق از بهر كين مركب جهاند * سپاه مرد و زن از هم نداند

جزاك الله به گفتش شاه عشّاق * به جاى خويش آمد ، زال مشتاق

عروس از خيمه سوى رزمگه تاخت * به روى نعش شوهر خويش انداخت

يكى را گفت سردار بد اختر * كه ملحق ساز اين زن را به شوهر

به يك ضربت رسانيد آن منافق * تن مهجور عذرا را به وامق

چو شد كلبى سوى جنّت روانه * بيامد سود از غم و رنج زمانه