اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨

برير بن خضير و ميدان رفتن او

به بالين شد كه آخر زمانش * پذيرا گشت از نو ميهمانش

ز شوق از پردهء دل داد آواز * كه هذا جدّك اى شاه سرافراز

پرستاران عشق آن خسته را زود * بياوردند نزد شاه ذيجود

غبار از چهره رفتش ، دست لولاك * چه بودار بودمى من جاى آن خاك

همى فرمود سلطان لعمرك * و أنت الحر كما سمّتك أمّك

شبيه احمد آن مولاى يوسف * همى فرمود از روى تاسّف

لنعم الحرّ حرّ بني رياح * صبور عند مختلف الرّماح

( 1 )

چو شد آن شيرهء شور محبّت * برون از اين جهان پر ز محنت

برير بن خضير از آن خضر پيمان * سكندرسان روان شد سوى حيوان

سمند افكند در ظلمات پيكار * دليلش گشت شمشير گهربار

به تيغ تيز آن پر شور و بيباك * گروهى را فكند از باره بر خاك

ز كرز و نيزه و شمشير دشمن * شكستش مغفر و بدريد جوشن

تنش در جنبش آمد جان به پرواز * سلام آورد بر سلطان سرباز

گذشت از خويش و اين عيش مكدّر * گرفته از دست خواجه خضر ساغر