اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٦

محاربه حر نامور ، با دشمنان بد گوهر

ربودش ناگهان از آن ميانه * بزد بر رخش همّت تازيانه

روان شد سوى جيش رحمت حق * به حق پيوست و با حق گشت ملحق

أتينا تائبا للَّه ، پناهش * رجال صدّقوا آمد گواهش

به گفت اى شه منم آن عبد گمراه * كه بگرفتم سر راهت به إكراه

دل دلدادگان عشق يزدان * شكستم من به نادانى و طغيان

ندانستم كه اين قوم ستمكار * بود مقصودشان پيكار دادار

خطايم بخش اى شاه عدوبند * گنه از بنده و عفو از خداوند

يم عفو ازل شد در تلاطم * گنه گرديد از آن نامور گم

هماى جان مرد شير نيرو * رميد از دام خجلت همچه آهو

ز خوشنودى نميگنجيد در پوست * كه گشتم قابل قربانى دوست

چو بخشيدش خطاء شاه خطا بخش * روان شد سوى ميدان ، فارس رخش

محاربه حر نامور ، با دشمنان بد گوهر

محاربه حر نامور ، با دشمنان بد گوهر

( 1 )

به گفت اى قوم بد كيش زنازاد * همان حرّم ، و ليكن گشتم آزاد

اميرى برگزيدم در دو عالم * كه باشد بهترين فرزند آدم

بود حق آشكارا از ضميرش * نبى پيدا ز سيماى منيرش

رجز خواند و نصيحت كرد و تهديد * بر آن آهن دلان سودى نبخشيد