اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

مهلت خواستن امام ( ع ) شب عاشورا

معاذ اللَّه ! كه باشى مير لشكر * كه خود جنگ آورم با حىّ داور

چو باشد عاقبت منزلگهم نار * مرا خوشتر بود النّار لّالعار

برو سر كرده رجّالگان باش * امير از خدا آوارگان باش

چو سردارى عمر را شد مسلّم * فرو كوبيد طبل جنگ آن دم

ز جا شد كنده آن درياى لشكر * هجوم آور سوى سبط پيمبر

( 1 )

چو ديد از حال آن سلطان بىيار * برادر را بگفت اى مير هشيار !

بگو اين قوم دون را كاين چه حال است * پسين‌گاه است نى گاه قتال است

يك امشب را ستان از اين جماعت * براى من ، از اين پيكار مهلت

مهلت خواستن امام ( ع ) شب عاشورا

مهلت خواستن امام ( ع ) شب عاشورا

( 2 )

روان شد سوى لشكر مير سامى * پيام شاه را داد او تمامى

يكى پر خاشجو ز آن قوم غدّار * بگفت اى كوفيان زشت كردار

براى مهلت يك شب بر آن شاه * خلاف افتاد در آن قوم گمراه

يك امشب مهلت فرزند زهرا * نباشد مر شما را چون گوارا ؟

اگر مردى ز اهل غير ملّت * يك امشب را ز ميخواست مهلت

نبودى گر چه خود از اهل اسلام * همى داديم او را بهر إكرام

چه جاى آنكه فرزند رسول است * سرور سينهء جان بتول است