اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

روان شدن شمر به كربلا

روان شدن شمر به كربلا

روان شدن شمر به كربلا

( 1 )

ز جا برخاست شمر آن دشمن آل ( ع ) * به دو گفتا كه اى مير عدو مال

مرا سردار كن از بهر اين جنگ * كه پهناى جهان را ميكنم تنگ

به دشمن آنچه خواهى ميكنم من * نه بدهم فرصتى از بهر دشمن

چو از شمر اين شنيد آن مير كفّار * خوش آمد گفت ، گفتش اين بود كار

نوشت از بهر سردار بداختر * كه شمر است اين امير جمله لشكر

اگر جنگ آورى با شاه بيكس * تو خود سردار آن لشكر شوى بس

و گر نه شمر خود از جانب ما * بود سردار آن جمع مهيّا

تو خود هر جا كه خواهى پاى بگذار * و يا طاعت نما از شمر سردار

به دست شمر چون داد آن رقم را * قوى بنمود بازوى ستم را

نهم روز از مه ماتم چو بگذشت * بيامد شمر كافر اندر آن دشت

عمر را گفت از اين شاه ذو المنّ * ببايد جنگ ، يا بيعت گرفتن

بخوان اين نامه و برده جوابش * كه بر جنگ است رأى ناصوابش

چو خواند آن نامه را پير سيه‌روز * بگفتش كز خدا برگشتى امروز

مرا مقصود بود اصلاح اين كار * تو مانع گشتى اى مردود دادار

اساس قتل فرزند پيمبر * تو برپا كردى اى شمر ستمگر

تو مىپنداشتى گز بهر اين كار * شوى خود بر سپاه كوفه سردار