اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧

نامه‌نگارى ابن سعد بن ابن زياد

فرستاد آن امير جيش كافر * پيامى سوى فرزند پيمبر

چه شد گز يثرب اى سلطان بطحاء * علم افراشتى در ساحت ما

جوابش داد آن سلطان عشّاق * نبودم كوفه را من هيچ مشتاق

مرا خوانديد بر خود اى جماعت * كه بدهيم امامت ، دست بيعت

پشيمان گشته‌ايد اين دم از اين كار * شوم ز اينجا به جاى خويش ناچار

روان شد پيك كفر از نزد داور * جواب آورد بهر مير كافر

چو بشنيد اين سخن آن پير بدكيش * نوشت از بهر آن مير بدانديش

كه گفتگوى من با شاه مظلوم * چنين بوده است ، بادا ، بر تو معلوم

كه فرمايد مرا سبط پيمبر * نخواهم بود در اين شهر و كشور

شوم سوى وطن يا سر حد روم * روم بيرون از اين مرز ، و از اين بوم

گذشت شه ز ما بر ما عيان است * فلاح ما صلاح امّتان است

چو خواند آن نامه آن كفر سيه‌فام * بچشمش روز روشن ، گشت چون شام

پس آنگه گفت با ياران محفل * كه كارم ز اين كتابت ، گشت مشكل

كتاب ناصح و مشفق چنين است * مرا مقصود اصلى خود نه اين است