اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦

روانه شدن عمر سعد به كربلا

روانه شدن عمر سعد به كربلا

روانه شدن عمر سعد به كربلا

روان شد بهر جنگ آن پير بىپير * به صحرا موج زدن نيزه و تير

ابا آن لشكر خونخوار جرّار * همى تازيد تا دشت بلا بار

فغان از عشق و شور انگيزى عشق * ز خون شد جمله ، رنگ‌آميزى عشق

جهانى پر كند از جند شيطان * كه يك تن را كند آماج پيكان

يكى لشكر كشد از كوفه تا شام * كه تا يك روز روشن را ، كند شام

يكى سر بر فراز نيزه سازد * كه با معشوق جانى ، عشق بازد

مرا سوداى اين عشق هنرور * زده آتش ز خود همچون سمندر

برون آورده دست مرد افكن * خرد را كرده چون سنگ فلاخن « 1 »

نه دست و پاى آن دارم كه هر دم * پى آن عقل دور افتاده گردم

نه بتوانم زنم از سينه فرياد * كه تا يك دم ز غم ، دل گردد آزاد

همان به كز زبان بىزبانى * دهم شرحى از اين عشقى كه دانى

( 1 ) - سنگ قلّاب .