اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

ورود به سرزمين كربلا

چو اين بشنيد سبل شير داور * بهمراهان خود فرمود يكسر

كه حال دهر دون آمد دگرگون * به كام دشمن آمد چرخ وارون

همه معروف دنيا ، منكر آمد * سوى دين ، كفر دون ، غارتگر آمد

هر آن كس را خيال حكمرانى است * و يا در دولت من ، كامرانيست

محال است اين خيال خامم امروز * شويد اين دم به جاى خويش فيروز

چو بشنيدند آن قوم طمع كار * به رفت از لشكر شه جمع بسيار

شه و لشكر همى رفتند با هم * همه تا حربگاه وادى غم

ورود به سرزمين كربلا

ورود به سرزمين كربلا

( 1 )

نواى وصل چو بشنيد ناگاه * به دشت كربلا افراشت خرگاه

ز اسب آمد فرود آن سرور دين * به ياران گفت آخر منزل است اين

مر اين وادى شما را سدّ عشق است * نه سدّ عشق ، خود سر حدّ عشق است

فزون باشد مقام قرب داور * مقامى نيست از اينجا ، فزون‌تر

به بار انداز عشق آن پاكبازان * بيفكندند بار عشق آسان

و ز آن سو حرّ و لشكر در مقابل * در آن خونخوار وادى ، كرده منزل