اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣

رسيدن حرّ بن يزيد

ولى مأمورم از آن مير گمراه * كه هر جا بينمت گيرم سر راه

بفرمودش شه آزاد مردان * كه بر مرگ تو مادر باد گريان !

مرا خوانديد با چندين كرامت * بسوى خويشتن بهر امامت

كتابتها به سوى من روانه * نموديد اى گروه ، از هر كرانه

كنون كه اشكسته بينم عهد و پيمان * شوم بر جاى خويش ، از اين بيابان

پس آن آزاد مرد نيك انجام * بدان سالار دين و قطب اسلام

بگفت اى مظهر خلّاق ذو المنّ * على را جان ، نبى را چشم روشن

چو عهدى كرده‌ام با آن جماعت * گرفته دامن من دست بيعت

( 1 )

در اين ره گر شوى راهى تو طالب * كه نه در كوفه آئى نه به يثرب

شوم معذور نزد مير گمراه * كه از شهر شما برتافت ، رخ شاه

به پايان شد چو اين گفت و شنوها * بدينسان بسته شد عهد و گروها

به راهى رفت حرّ دلشاد و خوشنود * صراط المستقيم از راه مقصود

چو لختى راه پيمود آن شه راه * دوباره حرّ نمايان شد به ناگاه

بگفت اى بهترين فرزند آدم * ز كوفه نامه‌اى آمد در اين دم

يكى جاسوس از اعراب بدبخت * به من بگماشته آن مير سرسخت

كه هر جايى روى اى شاه و الا * نگهبان تو باشم در همه جا