اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠

عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه

به پاى مركب او سر سپردند * غم دورىّ آن شه بر شمردند

سرودنش كه اى مير هنرمند * بخوان تا هر چه دارى از خداوند

گشود آن نامه و آنگه سرودى * كه هان اى قوم أوفوا بالعهود

ابر بو جهليان اتمام حجّت * چو احمد كرد مير با مروّت

هياهوئى ميان شهر افتاد * كه اينك مسلم آمد بهر ارشاد

چو اين بشنيد مسلم بيتوانى * ز خوف فتنه شد مهمان هانى

حرامىزادگان شورى نمودند * پس از شورى به يك ديگر سرودند

كه بايد امر سلطان را تمامى * نوشت از بهر آن سلطان شامى

نوشتند و بريد رو سيه زود * سوى آتش روان شد همچنان دود

چو آن خطّ خواند آن مردود دادار * به چشم اندر چو شامش شام شد تار

ورق برگشت و شد مقصود حاصل * خرد را پاى فكرت رفت در گل

عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه

عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه

( 1 )

دو روزى چند چون بگذشت از اين كار * عبيد اللَّه شد در كوفه سالار

اميرى بىپدر شد والى شهر * نهاد از كينه داغى بر دل دهر

كه از به بودى مرهم بود دور * از آن دوم تا دم صور است ناسور