اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

نامهء كوفيان لئام با امام همام ( ع )

نزيبد تخت را غير از تو شاهى * نباشد خلق را جز تو پناهى

توئى شرع نبى را اصل و منهاج * توئى زينت فزاى افسر و تاج

توئى چشم خدا بين پيمبر * توئى تمثال فرد حىّ داور

روا باشد كه با مثل تو شاهى * كند بر ما تحكّم ، دين تباهى

كه خمّار است و سگ باز است خونخوار * سراپا ننگ و از پا تا به سر عار

مهيّا گشته‌اى اى داراى گردون * سپاهى از ستاره چرخ افزون

همه مرد افكنان رزم ديده * همه آهن دلان برگزيده

اگر با ما شوى اى شه تو نزديك * كنيمش روز روشن ، شام تاريك

فرو داريمش ز آن عزّت و جاه * نگون از تختش اندازيم در چاه

( 1 )

نوشته ديگرى از آن جماعت * به زارى نزد سلطان شفاعت

چه باشد گر به ما منّت گذارى * كنى بر شيعيانت شهريارى

صبا معمارى گلزار كرده * نگارستان چين را خار كرده

جهان گرديده ز استبرق ، مخلّع * فتاد از دوش دى دلق مرّقع

تناور كرده سرو از ابر آزاد * توانگر گشته باغ از لطف دادار

تو اى ريحانه‌ى گلزار توحيد * مكن ما را ز بوى خويش نوميد

بدين منوال بود آن نامه‌ها كل * كه دست ما و دامان توكّل