اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

وداع با خاتم انبياء ( ص )

به دو گفتم كه اى مجبور كلفت * نباشد عشق را با خواب الفت

تو را سر ميخراشد نقل اخبار * مرا دل ميشكافد سرّ آثار

رسول و مرگ حاشا ز اين تخيّل * حسين و خواب كلّا ز اين تعقّل

نصيحت گوش كن گر مرد حالى * خذ العلم من افواه الرّجال

چو مرّيخ از براى جستن كين * به خنك آسمان زد زين زرّين

شه كونين سلطان قبايل * نبىّ خلقت ، على خوى و خصايل

طلب فرمود سلطان جوان را * برادرش آن امير كاروان را

بفرمودش كه اى با جان برابر * به من از هر برادر مهربان‌تر

بسيچ راه بيت اللَّه ميكن * حريم اللَّه را آگاه ميكن

برادر با برادرزادگان را * ز مردان و زنان پير و جوان را

كه عشقم ميكشاند سوى بيتم * بجا يك تن نماند ز اهل بيتم

مهيّا چون كنى خيل و خدم را * برون آور تو بانوى حرم را

نشان بر محملش با عزّ و تمكين * كه باشد او چراغ حجلهء دين

زنان و كودكان بنشان به محمل * كه در اين شهر ما را نيست ، منزل