اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

وداع با خاتم انبياء ( ص )

به آيين شب پيشين دگر بار * به درگاه مقدّس سود رخسار

منوّر شد حرم زان پرتو طور * عيان شد معنى نور على نور

گهرهاى تراز گنج نهانى * نثارش برد از جزع يمانى

برون آمد ز مرقد شاه سرمد * سروشان همرهش ، بىحصر و بيحد

شنيد از عشق بوى ذو المنن را * ببر بگرفت جان خويشتن را

كليم عشق با معشوق جانى * شد اندر گفتگوئى لن ترانى

همى گفتش كه اى سردار رحمت * نجاتم بخش از رفتار امّت

كه جان از دست امّت گشته رنجور * مرا با خويشتن كن زنده در گور

حسين عشق ، چون زد اين نوا را * به شور انداخت جان مصطفى را

بگفتش كاى بهين ذريّهء من * به محشر مايهء فخريّه من

تو را خواهد خدايت كشته بيند * تنت در خاك و خون آغشته بيند

كنون ساز سفر ميكن مهيّا * شتابان شو سوى عيش مهنّا

فضولى گفت هان اى مرد لافى * نه‌اى ز اهل خبر بيهوده‌بافى

تواتر آمد اندر اين روايت * كه اندر خواب آمد اين حكايت