اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

مردن معاويه و خلافت يزيد

به زودى ميفرستم در بر من * كزان بىسر به تن ماند سر من

وليد عتبه چون ديد آن رقم را * بر خود خواند مروان حكم را

سخن با يك ديگر گفتند بسيار * كه تدبيرى نمايند اندر اين كار

در آخر گفت مروانش كه اى مير * ز من بپذير كه اينت هست تدبير

نخواهد كرد بيعت شاه ابرار * نباشد چاره جز قتلش به ناچار

وليدش گفت ز اين جور و ستم داد * چه بودى گر مرا مادر نمىزاد

شب آمد گشت مهر از ديده پنهان * نشست اهريمنى جاى سليمان

رسولى را وليد كفر بنياد * به احضار شه ايمان فرستاد

شه كونين با سى تن ز ياران * روان شد سوى دار الحكم شيطان

پس از تعظيم و تكريم شه داد * وليد آن سرور دين را خبر داد

كه شد از گردش اين چرخ وارون * جهان را حالتى از نو دگرگون

معاوى بست بار ، زين جهان شد * أبر مسند يزيدش حكمران شد

مرا فرموده آن سلطان شامى * كه بيعت گيرم از مردم تمامى

خصوصا از تو اى مخدوم جبريل * ستانم بيعت از بهرش به تعجيل

( 1 )

شهش فرمود كه اينك وقت تنگ است * شب است و باز هنگام درنگ است

چو فردا آفتاب عالم افروز * نمايان گردد از اين چرخ پيروز

يكى نو انجمن بر پا نمائيم * سخن از هر درى با هم سرائيم