اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩

في منقبة امير المؤمنين على عليه السلام

غرض از معرفت‌بافى دل من * به خون آلوده اين مشت گل من

خرد را پا كشيده اندر اين كار * شكايت بردمش از دل به ناچار

كه دل آتش فكنده در وجودم * همى سوزم هويدا نيست دودم

گهى خواهد وطن از بهر آرام * گهى شيدا شود بهر دل آرام

گهى تفريق عشق و عقل خواهد * گهى سرّ عيان و نقل خواهد

علاجى كن سر سودائيم را * دل ديوانهء هر جائيم را

نفس را چون نسيم صبحگاهى * نمايان شد سپيدى از سياهى

مرا فرمود عقل دور انديش * كه اى بيچارهء گمگشته از خويش

به آنجائى كه جان بگرفته مأوى * وطن را دادن يقين باشد در آنجا

پس آنكه كه گفت كارى شيداى ناكام * كمال عقل را عشق آمده نام

شد از اين داورى دل در تلاطم * ز حيرت كرد دست و پاى خود گم

زبان از گفتگو گرديد الكن * ببست از گفتن ذوقى بيانا

چو سرگردانيم گرديد حاصل * سروش غيبيم حلّ كرد مشكل

وطن بنمود با صد لطف و تشويق * حديث عقل و عشقم كرد تحقيق

در معنى در اين هنگامه‌ام سفت * به گوش دل نهانى اين سخن گفت

فضاى حلق ميدان زبانست * تماشاى دل اندر لا مكان است

وطن مهر على باشد مسلّم * بهر جايى كه خواهى باش بىغم