اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧

في نعت الرّسول ( ص )

الهى نبودم رو هيچ سوئى * بدرگاهت ندارم آبروئى

شد از خاطر مرا افكار تدبير * ز نادانى و گمراهى و تقصير

همى ترسم كه در روز بلا خيز * كند ننگ از عذابم آتش تيز

الهى روشنم كن قلب تاريك * ز خويشم دور كن با خويش نزديك

به دنيا و به عقبى هر چه بينم * نه بينم جز تو پس نعم المعينم

دلا بار گنه با صد تمنّا * بنه بر آستان شاه بطحا

محمّد اسم اعظم منبع جود * كه از او هر وجودى هست موجود

صفىّ و نوح و ابراهيم و موسى * ذبيح و حشمت اللَّه و مسيحا

رسولان خداى فرد داور * طفيل ذات او هستند يكسر

نبىّ الرّحمة جز او در دو عالم * نباشد هست اين دعوى ، مسلّم

در آن روزى كه يك تن دادرس نيست * جز او پيغمبرى فريادرس نيست

شهى كز فرط جاه و عزّ و رفعت * به پشت انداختى مهر نبوّت

شگفتم ز اين خداوند خداجوست * نميدانم چه باشد ؟ هر چه هست اوست