اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦

في المناجاة

سر اين نامه نام آن خداوند * كه از عشق آفريده عالمى چند

خداوندى كه بر جنبنده جان داد * به حرفى نظم اين كون و مكان داد

به دست قدرتش موت و حيات است * گواه وحدت او ممكنات است

به فصل دى مزاج مرگ داده * بهاران را نوا و برگ داده

دهد مر سالكان را رنج و رحمت * بگمراهان فراوان جاه و عزّت

به مسكينان لباس بىنوائى * شهان را زينت گيتى خدائى

خرد را آگهى ز اين ماجرا نيست * به كارش صحبت چون و چرا نيست

شه دنيا و دين ، سلطان لولاك * مكرّر گفت ربّى ما عرفناك

الهى جرمم از اجرام كهسار « 1 » * فزون گشت از شمر « 2 » بيرون ز مقدار

هوايم غالب آمد ، عقل مغلوب * هوس فرمان روا و نفس معيوب

تن از بار معاصى گشته رنجه * دل اندر چنگ شيطان در شكنجه

سر از سرپيچى فرمان دادار * كدوئى خشك مانده بر سر دار

( 1 ) كوهسار . ( 2 ) شمر مخفّف شماره و تعداد .