اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

مكالمات يزيد با امام عليه السّلام

كه مائيم از همه مردم سزاوار * به مال خويشتن ز آن قوم خونخوار

كه در آن مال از خلخال و ياره * ز طوق و دست رنج و گوشواره

ز ملبوسات و مخصوصات ديگر * بود ميراثم از دخت پيمبر

روا نبود كه ميراث امامت * بود در نزد اين نستوده امّت

سه ديگر آنكه هستم سخت مشتاق * بديدار سر سلطان عشّاق

تو را مقصود از اين سر گشت حاصل * شدى بر آرزوى خويش و اصل

چه خواهى كرد ديگر اى ستمگر * تو با اين سر ، كه دورستى ز پيكر ؟

سزا نبود سر سلطان بطحا * در اينجا باشد و پيكر در آنجا ؟

به من بسپار آن سرّ خدا را * سر سلطان از پيكر جدا را

به شه گفت آن سيه‌روى سيه‌دل * كه خود مىبر حرم را سوى منزل

نخواهم كشتنت را اى يگانه * روان شو سوى منزلگاه و خانه

امير كاروان درد و غم باش * ز شام ايدر روان سوى حرم باش

( 1 )

دگر زان غارت و اموال يغما * كه افتاده بدست لشكر ما

همه آن مال و غارت را سراسر * عوض بدهم شما را من فزونتر

به فرمودش شه رنجور پژمان * كه مالت بر تو افزون و فراوان !

همان مخصوصهء زهراى أزهر * كه بشمردم تو را بستان ز لشكر

هر آن چيزى كه شه را بود مقصود * از آن كفّار حربى گشت موجود