اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

مكالمات يزيد با امام عليه السّلام

كه كى بود اين حجازى ناتوان مرد * كه كرده شام شامى را پر از درد ؟

بگفتش كاين نبيرهء شاه دين است * حسين تشنه لب را جانشين است

بگفتا آن يهودى مرد دانا * ز روى حسرت و غم « وا حسينا »

پيمبر بودتان احمد به ديروز * به خون غلطان كنى فرزندش امروز ؟

چنين كارى نكرده هيچ كافر * بود دين من از دين تو برتر

( 1 )

چو ديد آن روسياه زشت كردار * كه رسوائى فزون كشتش ز مقدار

همه مردم ز هر كس در همه جا * همى لعنت كنندش بىمحابا

طلب بنمود سلطان امم را * خليفهء حق اسير محترم را

به‌گفت اى سبط شاه تشنه كامان * خطائى رفت و من هستم پشيمان

طلب كن هر چه ميخواهى ز من زود * كه كار من همه يكسر خطا بود

خداجو گفت با آن از خدا دور * سه مطلب باشدم امروز منظور

نخست ار بايدم درك شهادت * كه گيرم چون پدر ، كوى سعادت

كسى بايد ز مردم برگزينى * كه باشد پارسا مرد امينى

برد اين بيكسان را بىبهانه * سوى منزلگه و مأوى و خانه

دوم بر لشكر خود كن اشارت * كه بردند آنچه را از ما به غارت