اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

بيرون آمدن يزيد از مسجد و خطاب يهودى با او

ببر از گفتگو ، اين ناتوان را * كه رسوا كرد خود ، سفيانيان را

نهادى چون مؤذّن دست بر سر * بلند آوازه گفت اللَّه أكبر

چنين فرمود آن سلطان و الا * بزرگى را جز او كس نيست دارا

بزرگ است آن خداى فرد داور * سزد در حق او اللَّه أكبر

پس از تكبير و از تهليل يكتا * مؤذّن گفت و گفت آن شاه و الا

شهادت ميدهد روح روانم * رك و پى با جميع استخوانم

كه فرداست آن خداى بىنديدم * شريكى از براى او نديدم

چو نام نامى سلطان مختار * مؤذّن گفت و گفت آن شاه بيمار

همين شه را كه ميدانى پيمبر * بود جدّ من اى مردود داور

دگر گويى كه جدّ تست و حاشا * شوى كافر به حقّ حقّ يكتا

و گر جدّ من است آن شاه ملّت * چرا كشتى حسينش را به ذلّت ؟

چرا ما را اسير و خوار كردى * كشان در كوچه و بازار كردى

به‌پا شد آن يزيد كفر آيت * بگفتا بر نمازم نيست ، حاجت

بيرون آمدن يزيد از مسجد و خطاب يهودى با او

بيرون آمدن يزيد از مسجد و خطاب يهودى با او

برون آمد ز مسجد كفر مطلق * پر از كين سينه و برگشته از حق

يهودى عالمى آمد نمودار * بپرسيد آن زمان از مير كفّار