اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

خطبهء حضرت سيد سجّاد سلام الله عليه در مسجد جامع شام

همانا كاشف كرب رسول است * على شير خدا زوج بتول است

نبود ار تيغ تيز او بهيجا * نكردى كس پرستش حقّ يكتا

چو بگذشت آن شه رنجور و بيمار * ز تعريف نبى وز وصف كرّار

بگرييد و بفرمود اى جماعت * فغان از جور اين نستوده امّت

منم فرزند سلطان هنرمند * حسين آن كشتهء عشق خداوند

كه اندر كربلا بىجرم و تقصير * گرفتندش سر از پيكر به شمشير

ابا آن تشنه كامى قوم اعراب * ندادندش ز كين يكجرعهء آب

همين سر ، رأس پاك آن شهيد است * به رسم هديه در خان يزيد است

مر اين دل خستگان ، آل رسولند * نتيجهء احمد و نسل بتولند

بيان حال چون فرمود آن شاه * ز غفلت جملگى گشتند آگاه

به‌پا شد ناله و فرياد و شيون * ز شهر و مسجد و از كوى و برزن

فتادى شهر شام اندر تلاطم * به يك ديگر همى گفتند مردم

كه وا ويلا از اين ظلم و از اين جور * از اين رفتار و اين كردار اين طور

به ما گفت اين يزيد كفر فرجام * كه اينان خارجند از دين اسلام

معاذ الله ! گر اين شاه حجازى * مسلمانى گرفته تركتازى

يزيد روسياه بىمحابا * به خود ترسيد از اين شور و غوغا

مؤذّن را بگفت آن ننگ كفّار * كه قطع گفتگويش كن به ناچار