اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

خطبهء حضرت سيد سجّاد سلام الله عليه در مسجد جامع شام

كه دنيا را به اهل خود بقا نيست * چو نامش را به جز دار فنا نيست

نماند هيچ گه در او كسى شاد * نماند تا أبد جز داور داد

زوال نعمتش آنى به آنى است * همه چيزش فنا و خويش فانىست

پس از اندرز آن سلطان بيمار * به‌گفت اى شاميان شوم كردار !

شناسد مر مرا هر كس از اين پيش * اگر نه خود كنم تعريف از خويش

منم فرزند آن شاهى كه بطحا * بنام نامى او گشت برپا

صفا از مقدم او با صفا شد * منى از مستجارش با لقا شد

منم فرزند شاه عرش‌پيما * كه سير لا مكان كردى به يك جا

منم فرزند آن شاهى كه قرآن * ورا فرمان شاهى داد ز يزدان

بود ابداع اين شرع مبارك * از آن سلطان طه و تبارك

بود آن شاه جدّ من پيمبر * كز او باشد مرا او رنگ و أفسر

دگر فرزند آن شاهم كه اسلام * ز دست تيغ او بگرفت انجام

شهنشاه رسل را جانشين است * خليفهء حق ، امير المؤمنين است

به تيغ كين سر از أبطال اعراب * فكند آن شه به روز بدر و احزاب

يتيمان و فقيران را پدروار * پذيرا بود و غمخوار و پرستار

منزّه بود و خالى از همه شين « 1 » * نشد مشرك خدا را طرفة العين

( 1 ) شين : بدى و عيب و نقص .