اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٨

خطبهء حضرت سيد سجّاد سلام الله عليه در مسجد جامع شام

پس از او كرد آن بدتر ز شدّاد * به ناهنجار از آل على ( ع ) ياد

كليم عشق حق ، آن شاه رحمت * چنين فرمود با فرعون امّت

بده رخصت كه بر منبر برآيم * سپاس حق به نيكوئى سرايم

سرايم آنچه حق ، راضى بر آنست * نمايم آنچه ، راه مردم آنست

ندادش رخصت آن سرسخت بدبخت * كه بر منبر برآيد صاحب تخت

شدند اعيان شامى جمله يكسر * تمنّاگر از آن مير بد اختر

بده رخصت بدين شاه حجازى * خطيب آيد به جمع ترك و تازى

چه خواهد گفت اين رنجور بيمار ؟ * چه خواهد كرد اين تنهاى بىيار ؟

بگفتا بس كنيد اين گفتگو را * نه بشناسد به مثل من ، كس او را

اگر بر منبر آيد اين جوان مرد * برآرد از دل سفيانيان گرد

همه گفتند با آن كفر جان سوز * حجازى را سخن باشد دل افروز

به ما منّت نه اى مير ستمگر * كه خود اين ناتوان آيد به منبر

پى رسوائى آن با فضاحت * به منبر رفت خلّاق فصاحت

چو بر منبر برآمد شاه بيمار * پيمبر منبر آرا شد دگربار

پس از توحيد حقّ و نعمت احمد * چنين فرمود آن سلطان سرمد