اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧

يزيد و امام سجّاد ( ع ) در مسجد جامع شام

نياسودند از افغان و شيون * كه مهر اندر جهان شد پرتو افكن

چو صبح از چرخ و گردون شد هويدا * بشام شاميان شد روز پيدا

خبر دادند جمشيد سقر را * يزيد آن بىحياى سخت سر را

كه شد آن نوگل بستان رحمت * برون از اين جهان پر ز محنت

بدفنش داد فرمان آن ستمگر * سپردندش به خاك آن قوم كافر

از اين غم شد به آل اللَّه اطهار * دوباره كربلا از نو نمودار

فغان از شام و ظلم بىحسابش * ز بيداد يزيد بىكتابش !

يكى روز از پى تخفيف ايمان * به مسجد شد روان آن نيك شيطان

بهمره برد زين العابدين را * خليفهء حقّ امام راستين را

كه اندر محضر آن شاه بيمار * بگويد ناسزا بر شاه بىيار

خيال خام آن كفر هويدا * نمودى آل سفيان سخت رسوا

به مسجد اندر آمد ظلمت و نور * يكى آن كفر و ديگر شاه رنجور

تو گفتى مردم آن شهر ، يكسر * ز مرد و زن همه در مسجد اندر

خطيبى را يزيد كفر بنياد * به حكم خويش بر منبر فرستاد

بدلخواه خود آن مردود يزدان * همى بسرود مدح آل سفيان