اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

به كنيزى خواستن مرد شامى يكى از عيال اللَّه را

مرا فرمود آن شاه دو عالم * كه با مائى به جنّت باش خرّم

كنون تعبير خواب آمد هويدا * به چشمم جنّت عدنست پيدا

نمود اظهار اسلام آن دل افكار * به نزد سرور سالار بيمار

ببريدند سر ز آن تازه ايمان * پذيرا شد ، نبى ز آن تازه ، مهمان

به كنيزى خواستن مرد شامى يكى از عيال اللَّه را

به كنيزى خواستن مرد شامى يكى از عيال اللَّه را

( 1 )

ندانم قصّهء جانسوز ديگر * در اين روز است يا در روز ديگر

يكى برخاست از آن جمع حضّار * نظر افكند بر جمع گرفتار

يكى دخت صغير از شاه مظلوم * در آن جمع اسيران بود معلوم

پسند افتاد شامى را جمالش * كه غافل بود از جاه و جلالش

بگفتا با يزيد اى مير ميران * به من بخشاى اين دخت از اسيران

كه اندر خانه خدمتكار باشد * به هر كارى مرا غمخوار باشد

برويش صيحه زد ، دخت پيمبر * كه نبود آرزوى تو ميسّر

چنين دانست دخت شاه ذى شأن * كه باشد اين روا در در كيش ايشان

ز حرف شامى آن كودك برآشفت * در آن آشفتگى با عمّه‌اش گفت

يتيمى بس نبود اين ناتوان را * كه خدمتكار باشم اين خسان را ؟

چو شامى ديد آن رفتار و كردار * تو گفتى خواب بود و گشت بيدار