اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٩

ورود اهل بيت طهارت ( ع ) به مجلس يزيد ( لع )

چو از مى مست شد آن كفر ، مدهوش * ز طشت زر بدور افكند سرپوش

تجلّى گرد روى حقّ داور * ز طشت زرد در آن انبوه محضر

يزيدش گفت كاى فخر دو عالم * كه را شد مسند شاهى مسلّم ؟

كه از ما گشت غالب ؟ كيست مغلوب * كه را در دست افتاده است مطلوب ؟

لب گوهر فشان سرّ انا الحقّ * گشود و گفت با آن كفر مطلق

همانا زود باشد كاى ستم‌كيش * شوى مغلوب و بينى كيفر خويش

تمام مردم از هر كس بهر جا * شنيدند آن سخن از شاه و الا

كلام حق ز سرّ حق شنيدند * به سوى سر همه گردن كشيدند

كه اين سر مىكند آيات قرآن * تلاوت بر گروه بت پرستان

چو زان سر ديد آن آيات باهر * دگر كفرى ز نو ، بنمود ظاهر

به چوب خيزران آن كفر مدغم * كلام اللَّه را بگذاشت بر هم

( 1 )

نمود آنگاه ياد از رفتگانش * نيا و باب ، و آن بگذشتگانش

كه اندر « بدر » بر دست يد اللَّه * سرافكنده نگون گرديد در چاه

كه گر بودند و ميديدند ايدر * كنون كيفر ز فرزند پيمبر

همى گفتند با من با دل شاد * نكردى شل يزيدا دست خوش باد !

( 2 )

جهان غم مهين دخت پيمبر * به‌گفت اى بدترين مخلوق داور