اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

وقايع دير راهب

دم جان بخش عيسى در دم او است * و يا جان آفرين خود ، همدم او است ؟

و يا خورشيد روى كبريائى * ز نوك نى نموده خودنمائى

شوم تا نزد اين سردار ميشوم * كنم سرّ سر ببريده معلوم

فرود آمد ز دير آن عيسوى فر * چو جبريل از بر خلّاق داور

به لشكرگه شد و گفت آن دل افكار * بر اين لشكر كه باشد مير و سردار ؟

نمودند آن گروه كينه آئين * به راهب سرور و سالار بيدين

ز احوال سر و از جرم آن سر * خبر بگرفت از مير بد اختر

چو شد معلوم آن مرد هشيوار * كه اين سر عاشقان را هست سردار

بفرمودش كه اى مردود داور * كه نز حق ،

شرم كردى نز از پيمبر * مرا انبانى از زر از نياكان

به ميراث است اى داراى خسران * ستان زر را و اين سر را به من ده

يكى امشب مر مرا منّت به سر نه * از اين داد و ستد مقصود حاصل

شد و راهب روان شد سوى منزل * ولى با آه و افغان بود همدم

خصوص از ديدن آن جوق ماتم * به‌شد تا شد سوى جاى نشستن

سر سركردهء رحمت ، به دستش * به رفت از چهره‌اش گرد سفر را

معطّر كرد منزل را و سر را * نهاد آن سر به روى كرسى زر

نمازش برد و استادش برابر