اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

ورود اهل بيت ( ص ) به مجلس زادهء كفر و ضلالت عبيد اللَّه بن زياد

كه تا باشند روز دادخواهى * براى بندگان حق ، پناهى

تو خود آماده باش اى خصم داور * جواب آل احمد را به محشر

به چشم خويشتن بينى در آن روز * كه باشد رستگار و كيست فيروز

( 1 )

چو اين فرمود دخت احمد دين * به خشم آمد عدوى آل يس

بگفت اى دختر سلطان و الا * سپاس ايزد كه گشتى سخت رسوا

در آخر گشت شمع بىفروغت * هويدا كرد اخبار دروغت

چو اين بشنيد دخت شاه عالم * زبان حيدرى بگشود آن دم

بگفتا حمد بيحد مر خدا را * كه از احمد گرامى داشت ما را

نگردد مفتضح جز مرد فاجر * نگويد فريه « 1 » غير از شخص كافر

چو ما باشيم از آل پيمبر * بود او غير ما اى خصم داور

نمود از اين سخن فرعون امّت * بقتل زينب مظلومهء همّت

كهن پيرى ز اصحاب پيمبر * عبيد اللَّه را گفت اى ستمگر

نمىشايد زنان را سخت گفتن * به بد گفتن جزاى بدشنفتن

ز قتلش آن زمان صرف نظر كرد * به خود ناليد و طغيانى دگر كرد

به گفت از قتل اين سلطان ذو المنّ * شفا يابيد دل در سينهء من

( 1 ) فريه : دروغ .