اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٤

ورود اهل بيت طهارت ( ع ) به كوفه

چو ديد آن سرور بربسته بازو * ز مردم گريه و بانگ هياهو

بگفت اى مردم از حق گذشته * بما گرييد پس ما را كه كشته ؟

پس آن سلطان بيمار جگر خون * چنين فرمود با آن مردم دون

شناسد هر كسم بىجبر و تكليف * و گر نه خود كنم از خويش تعريف

منم سبط رسول برگزيده * علىّ مرتضى را نور ديده

بود بابم حسين آن شاه تشنه * كه خورد آب از دم شمشير و دشنه

سر پا كش كه بودى سرّ رحمت * بريديد از قفا با رنج و زحمت

قصاص قتل كس بد كشتن او ؟ * بدين خوارى به خون آغشتن او

كدامين مال را غارتگر آمد ؟ * كه اين تاراج و قتلش بر سر آمد ؟

حريمش را همه بىجرم و تقصير * مقيّد كرده ، اندر بند و زنجير

همينم فخر بس اندر زمانه * كه باشم سبط آن شاه يگانه

كه بر عرش و علا خلق سموات * شدند از صبر آن صبرآفرين مات

چو آن زنجيرى عشق الهى * شناسانيد شخص خود كماهى

صداها شد بلند از مرد و از زن * بهم شوريد از غم كوى و برزن

ز موج گريه آن درياى قلزم * ز طوفان و فغان شد در تلاطم