اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩

وقايع روز يازدهم

چو از ميدان گردون چتر خورشيد * نگون چون رايت عبّاس گرديد

به چتر نيلى اين زال مجدّر * كشيد از بهر ستر آل حيدر

بتول دوّمين امّ المصائب * چو خود را ديد بىسالار و صاحب

بر أيتام برادر مادرى كرد * بنات النّعش را جمع آورى كرد

شفا بخش مريضان ، شاه بيمار * غم قتل پدر بودش پرستار

شدندى داغ داران پيمبر * درون خيمه سوزيده ز اخگر

بپاشد از جفا و جور امّت * قيامت بر شفيعان قيامت

غنوده شير حق در بيشهء خاك * دل علم لدنّى گشته صد چاك

شبى بگذشت بر آل پيمبر * كه زهرا بود در جنّت مكدّر

شبى بگذشت بر ختم رسولان * كه از تصوير آن عقل است حيران

ز جمّال و حكايتهاى جمّال * زبان صد چو من ببريده و لال

ز انگشت و ز انگشتر كه بودش * بود دور از ادب گفت و شنودش

چو شد از سطوت شاهنشاه روم * خديو زنگيان ز اين تخت ميشوم

برآمد آفتاب عالم افروز * پريده رنگ زنگ و دل پر از سوز