اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨

غارت خيام اهل بيت ( ع )

مگر آن عارف پاكيزه نيرو * در اين معنى بگفت آن شعر نيكو

اگر دردم يكى بودى چه بودى ؟ * اگر غم اندكى بودى چه بودى ؟

بناگه شمر با جمعى ز اشرار * شد اندر خيمهء سلطان بيمار

يكى گفتش بكش اين نوجوان را * كه كشتن به بود اين ناتوان را

به قصد قتل آن مجبوب داور * هجوم‌آور شدند آن قوم كافر

كه سر برّند زين العابدين را * خليفهء حق ، امام راستين را

سپهدار سپاه كفر آثار * عمر آن كافر غدّار خونخوار

نمايان شد چو آتش اندر آن دود * روان شد سوى خيمه شاه ذيجود

چو ديدنش حريم آل يس * بگفتندش كه اى خونخوار بيدين

زمين از خونمان گلرنگ كردى * فراخاى جهانمان تنگ كردى

ندارى سيرى ، از خون پيمبر * نترسى از خدا در روز محشر

مكش اين نوجوان ناتوان را * مزن آتش دگر اين خانمان را

به‌گفت آن آئين ستمگر * به شمر آن ملحد بدتر ز كافر

كه اين رنجور را با رنج بسيار * براى اين حرم آسوده بگذار

بد آن جور و ستم ، آن روز تا شام * غلط گفتم ، كز آنجا بود تا شام