اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

إرسال سران مطهر به كوفه

بسان مهره اين نه طاس دوّار * شد اندر ششدر حيرت ، گرفتار

غبارى شد به پا ز اين تودهء خاك * هميشه بر هوا تا اوج افلاك

گذشت از ماه و مهر و تير و ناهيد * كه تا شد بر فراز تخت ، توحيد

إرسال سران مطهر به كوفه

إرسال سران مطهر به كوفه

( 1 )

كند اين قصّه ابن شهر آشوب * كه كرده ملك جان ز اين غصّه آشوب

دگر ابن نما آن مرد دانا * به مقتل كرده خود اين قصّه انشا

چو ابن سعد بدكار بد اختر * مراد خويش را يابيد ز آن سر

خولّى را سپرد آن سر كه بردار * به روى تخت مير كوفه بگذار

پس آنگه گويد آن مير بد انديش * همه احوال آن سر ، بىكم و بيش

نشست در پشت زين آن پيك شيطان * روان شد سوى شهر كوفه تابان

به شب شد رو سياه زشت كردار * به شهر كوفه آن مردود دادار

در دار الإماره ديد مسدود * روان شد سوى خانه خويشتن زود

به فكر اندر شد آن مردود كافر * كه اين سر را كجا بگذارم اى در

ز خوف فتنه آن فرعون دوران * چو موسى در تنورش كرد پنهان

به جاى خواب شد آن رنج برده * به خفت او چون گراز تير خورده

زنى در خانهء آن بيحيا بود * محبّ خاندان مصطفى ( ص ) بود