اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢

آمدن مهين حبيبهء ربّ حضرت زينب عليها السلام

( 1 )

انيس عشق حق ناموس داور * سليل عصمت آن خورشيد معجر

به آواز برادر بود دل خوش * كه باشد زنده آن محبوب دلكش

چو نشنيد آن صداى روح بخشش * نه برق تيغ و نه آن بانك رخشش

شكسته گشت صبر آن دلارام * نه طاقت ماندش اندر دل نه آرام

بناگه رفرف معراج آن شاه * ابا زين نگون شد سوى خرگاه

پر و بالش پر از خون ، ديده گريان * تن عاشق‌كش آماج پيكان

برويش صيحه زد دخت پيمبر * كه چون شد شهسوار روز محشر

كجا افكنديش چونست حالش * چه با او كرد خصم بدسكالش

مر آن آدم وش پيكر بهيمه * همى گفت : الظّليمه الظّليمه

سوى ميدان شد آن خاتون محشر * كه جويا گردد از حال برادر

ندانم چون بدى حالش در آن حال * نداند كس به جز داناى احوال

چو ديد آن شاه را افتاده بر خاك * تنش از تيغ كين گرديده صد چاك

شدش هوش از سر و پيچيد ، در هم * ز خون دل ز بهرش ساخت مرهم

بگفتش كاى مرا با جان برابر * تكلّم كن به اين غمديده خواهر

جوابى نامد از شاه معظّم * فزون‌تر آمد آن محزونه را غم