اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٠

رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

كه از پشت پناه اهل ايمان * عيان گرديد زهر آلوده پيكان

مقام خالق يكتاى بيچون * ز زهر آلوده پيكان گشت پرخون

( 1 )

سنان زد نيزه بر پهلو چنانش * كه جنب اللَّه بدريد از سنانش

بديدارش دلارا رايت افراشت * سمند عشق بار عشق به‌گذاشت

بشكر وصل فخر نسل آدم * به رو افتاد و ميگفت اندر آن دم

تركت الخلق طريّا في هواكا * و أيتمت العيال لكى أراكا

و لو قطّعتنى في الحبّ إربا * لما حنّ الفؤاد إلى سواكا

زمانى دير با معشوق جانى * همى به سرود اسرار نهانى

حرامىزادهء خود نام زرعه * شقاوت را بد اوّل فال و قرعه

نه شرم از مصطفى كردى نه دادار * روان شد سوى شه ، با تيغ خونبار

بزد شمشير آن بيدين كافر * بدوش زينت دوش پيمبر

يكى شاخ بلند آن بيمروّت * بريد از طوبى باغ نبوّت

شه حيدر نشان با تيغ خونريز * فرستادش به سوى آتش تيز

گرانبارىّ زخمش كرد خسته * دل زهراى از هر شد ، شكسته

ملايك را همه دل گشت صد چاك * ز صبر آن شه افتاده بر خاك

دگر بارش سنان كفر آئين * به‌زد بر سينه‌اش آن نيزه از كين