اصفهان ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٥
بعضى از فقهاى مشهور اصفهان
سماء المقال در رجال و كتاب‌هاى ديگر .
از شاگردان مكتب ميرزا ابو المعالى ، يكى سيد محمد باقر درچهء اصفهانى است كه خود روزگارى از مراجع عاليقدر عالم تشيع بود ، متوفاى سال 1342 قمرى و ديگر مرحوم آيت اللّه حاج آقا حسين طباطبائى بروجردى كه چندين سال اخير بزرگ‌ترين مرجع علمى دنياى شيعه بود .
آيت الله شريعت اصفهانى - ميرزا فتح اللّه نمازى ، فرزند محمد جواد اصفهانى ، معروف به شيخ الشريعه و شريعت اصفهانى از فقهاى بزرگ عصر حاضر بود كه در فقه و اصول و حكمت و ادب و رجال بسيار تبحر داشته است .
وى به سال 1266 متولد گرديد و در اصفهان به تحصيل پرداخت و آن‌گاه عازم عراق شد و مدتى از حوزهء درس حاج ميرزا حبيب اللّه رشتى و شيخ محمد حسين فقيه كاظمى استفاده نموده و خود به تأليف و تدريس مشغول گرديد و بعد از ميرزا محمد تقى شيرازى مرجعيت عامه پيدا كرد .
وفات او در ربيع الاخر سال 1339 قمرى در نجف اشرف اتفاق افتاد . از آثار اوست :
1 - اصالة الحقيقه
2 - حاشيهء فصول
3 - قاعدهء ضرر
4 - رساله‌اى در ارث زوجه
5 - رساله‌اى در قاعده طهارت
6 - قاعدهء صدور در حكمت .
ميرزاى نائينى - آيت اللّه مرحوم ميرزا حسين غروى نائينى ، معروف به ميرزاى نائينى ، در فقه و اصول علامهء باهر و استادى ماهر بود . تولد او در سال 1277 قمرى و وفاتش به سال 1355 در نجف اشرف اتفاق افتاد .
وى از فقهاى بزرگ و عالىمقام متأخر است كه حدود ده سال همراه با