بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٤٣

1 بخشى از تفسيرى كهن

ابن عبّاس گفت و سعيد بن جبير : آمرزگارست مر وصى را بدانكه صلح كرد ميان « 1 » ميراث‌خواران ، و مهربانست فرو كه رخصت داد مرو را بدان .

آيهء 183 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ . يا آن كسهايى كه بگرويديد به خداى ، فريضه كرد فر شما خداى [ 54 ] روزه‌ى ماه رمضان . كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ .

چنان كه فريضه كرده بود فر اهل انجيل ، قوم عيسى . لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ . تا بپرهيزيد از طعام و شراب و مباضعت .

آيهء 184 أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ . روزگارهاى شمرده ، سى روز به قول مقاتل . و بو سهل انمارى گفت : فريضه كرد خداى عزّ و جلّ فر شما چنان كه فريضه كرد فر آنكه پيش از شما بودند به معنى فريضگى نه به عدد ايام . فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً . او هركه از شما بيمار بود . أَوْ عَلى سَفَرٍ . يا به سفر بود ، روزه بگشايد به ماه رمضان . فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ . فرو واجب بود به عدد آن روزگار كه بگشاده باشد روزه ، روزه بدارد . وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ . و فران كسهايى كه مر ايشان را توانايى روزه داشتن بود به ماه رمضان ، بيمار و مسافر نبوند و روزه بگشايند . فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ . فرايشان صدقه دادن مسكين مر هرروزى را كه بگشاده باشند ، طعام دهند مر مسكينى را نيم صاع گندم . دو من به قول كوفيان . فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً . و هركه زيادت كند فر دو من و بيشتر دهد . فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ .

آن مرورا به از آن بود كه يكى مسكينى را دهد دو من ، به قول كلبى و مقاتل .

و خواجه بو منصور گفت : فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ . آن ثوابى بود مرورا كه پيش فرستد . وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ . و اگر روزه بداريد چو درست باشيد و به سفر نباشيد به مر شما را از آن‌كه بگشاييد و مر درويش را طعام دهيد . [ 55 ] إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ . اگر بدانيد كه چه ثواب است مر روزه‌داران را . ابن عبّاس گفت و قتاده و مقاتل : اين آيت منسوخ شد ، بدان گفت : فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ .

آيهء 185 شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ . ماه رمضان آن ماهى است كاندرو فرو فرستادند قرآن از لوح المحفوظ به آسمان نخستين ، بيست شب اندر بيست سال ، و

( 1 ) . متن : شان .