بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٣٦
1 بخشى از تفسيرى كهن
اندر درياها فر روى آب از بهر سود آدميان را . وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ . و اندر باران كه بفرستد خداى از آسمان ، و زنده كند به دو زمين خشك را به گياها « 1 » او كشتمندها . وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ . و اندر فاز گردانيدن بادها اندر هوا فر راست او چپ و پيش و سپس . وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ . و اندر ابرها سخره كرده اندر هوا ميان آسمان و زمين مر سبب باران را . لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ . اندرين همه نشانيهاست فر يگانگى خداى عزّ و جلّ مر خردومندان را .
آيهء 165 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ . [ 44 ]
زبيدى گفت : از مردمان كسهااند كه فرود خداى عزّ و جلّ مخلوقانى را همتا گيرند فا خداى ، فرمان ايشان كنند به معصيت خداى . و مفسّران ديگر گفتند : از كافران كسهااند كه بجز از خداى انبازان گيرند فا خداى از بتان . و عيسى و عزيز را دوست دارند ايشان ، چنان كه مومنان دوست دارند خداى را . و گفتند به دوستى برابر دارند مر بتان را فا خداى عزّ و جلّ . وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ . و مومنان دوست دارنده‌تراند مر خداى را از كافران مر بتان را ، زيرا كه مومنان مر خداى را به حال فراخى و تنگى بخوانند و بپرستند و دوست دارند ، و كافران مر بتان را به حال فراخى پرستند . و چو اندر كشتى نشينند و موج دريا بخيزد ، آن هنگام بتان را دست فاز دارند و به اخلاص مر خداى را خوانند ، چنان كه خداى گفت عزّ و جلّ : فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ، فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ . « 2 » او نيز كافران مر بتان را تا نبينند نپرستند ، و مومنان مر خداى را عزّ و جلّ ناديده بپرستند .
مومنان مر خداى را دوست‌تر دارند .
وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ . و اگر به تى خوانى ، خطاب اين پيغامبر را بود ؛ معنيش چنان بود ، و اگر ته « 3 » كه محمّدى عليه السّلم به قيامت اندر ببينى مر فيدادگران را از كافران ، چو معاينه
( 1 ) . برابر : گياهها . ( 2 ) . آيهء 65 ، سورهء عنكبوت . ( 3 ) . ته - تو .