بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٣٣

1 بخشى از تفسيرى كهن

به خيرها . و سعيد بن جبير گفت : مرا ياد داريد به طاعت داشت من تا من ياد كنم شما را به آمرزش من .

و ابن عبّاس گفت : مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و ياد كرد من مر شما را بزرگ‌تر از ياد كرد شما مر مرا . وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ . سپاس‌دار باشيد مر كردارهاى مرا و نوسپاس مشويد اندر من خداى عزّ و جلّ .

آيهء 153 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ . يا گرويدگان به يگانگى [ 39 ] خداى عزّ و جلّ و به نبوّت محمّد عليه السّلم ، يارى خواهيد فرگزارد فريضه‌هاى خداى ، و به‌يافت ثواب خداى ، و به كفارت گناهان شما به شكيبايىكردن فر مصيبتها ، و به نمازكردن . إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ . كه خداى يارىده شكيبايى كنندگانست .

آيهء 154 وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ . ابن عبّاس گفت : ياران پيغامبر عليه السّلم مران كسها را كه كشته شده بودند به حرب بدر واحد مردگان خواندندى و گفتندى : بمرد فلان و بمرد فلان . اين آيت بفرستاد خداى و گفت : مگوييد مران كسها را كه شهادت يافتند اندر طاعت خداى ، كايشان مردگانند . بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ . نه كايشان زندگانند اندر بهشت جز شما كه مومنان‌ايد بدانيد حقيقت زندگانى ايشان از پس جدا شدن جانهاشان از تنهاشان .

آيهء 155 وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ .

و آزمايش كنيم‌تان اى مومنان به بهرى از بيم دشمنان ، و به قحط و ستدن خواسته‌هاتان و به بيماريهاتان و به ستدن برها و ميوه‌هاتان از شما . وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ .

و مژده ده مران كسها را كه شكيبايى كنند فر مصيبتها ، پس صفت ايشان بكرد و گفت :

آيهء 156 الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ . آن‌كسهايى كه برسد به ايشان ازين محنتها كه ياد كرديم محنتى . [ 40 ] قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ . خرسند باشند به قضاى من خداى ، و بگوييد كه ما مر خداى راييم به زندگانى ، و فازگشت ما فاز خداى باشد اندران جهان ، اگر خرسند باشيم به قضاى خداى ، مستوجب شويم مر ثواب او را اندران جهان . پس ثواب‌شان ياد كرد و گفت :