بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٣١

1 بخشى از تفسيرى كهن

آن‌كه ترا سوى قبله‌ى كعبه گردانيديم نيز به قبله‌ى جهودان نماز كنى به مراد ايشان از پس از ان كه آگاهانيديم مر ترا كه قبله ، خانه‌ى كعبه است . إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ . ته نون آن هنگام از فيدادگران باشى فر خويشتن .

آيهء 146 الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ . آن‌كسها كه مر ايشان را علم توريت [ 36 ] و انجيل داديم از مهتران جهودان و ترسا [ آ ] ن ، بشناسند مر محمّد را عليه السّلم به نعت و صفت او ، چو بينندش اندر ميان فيگانگان ، چنان كه بشناسند مر فرزندان را چو ببينندشان اندر ميان كودكان فيگانگان .

وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ . و بهرى از جهودان همى پنهان كنند صفت پيغامبر را و قبله‌ى كعبه را از توريت . وَ هُمْ يَعْلَمُونَ . و ايشان همىدانند كه محمّد پيغامبر خداى است ، و كعبه قبله‌ى خداى است عزّ و جلّ .

آيهء 147 الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ . اينچه ياد كرديم مر ترا راست است از خداى ته ، به شك مباش اندر كار قبله .

زجاج گفت رحمه اللّه : اين خطاب مر پيغامبر راست و امّتان او ، همه اندرين خطاب فا او يكىاند ، و اللّه اعلم .

آيهء 148 وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها . و مر هراهل شريعتى را و اهل دينى را قبله‌اى است كايشان روى بدان قبله كنند به نماز . فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ . پيش‌دستى كنيد شما كه مومنان‌ايد به گزارد پنج نماز ؛ و گفتند پيش‌دست باشيد شما كه مومنان‌ايد فر همه امّتان به‌كردن نيكيها .

زجّاج گفت : پيش‌دستى كنيد به پذرفت اين طاعتها از خداى عزّ و جلّ .

أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً . كه به هرمكانى كه بمريد فر انگيزندتان جمله خداى عزّ و جلّ . إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . كه خداى عزّ و جلّ فر همه چيزىكه خواست و خواهد [ 37 ] از فرانگيختن روز قيامت و شماركردن و پاداش دادن تواناست .

آيهء 149 وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ . و ز هرمكانى كه بيرون آيى يا باشى روى را سوى كعبه گردان به نماز . وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ . و امر قبله