بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

1 بخشى از تفسيرى كهن

الْمَصِيرُ . پس برسانمش به آتش دوژخ ناچار . و بد جاى فازگشتا كه كافر را بود دوژخ .

آيهء 127 وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ . و ياد كن چو ابراهيم همى فرآورد بن ياد خانه‌ى كعبه را . وَ إِسْماعِيلُ . و يارى همىداد مر او را فرزند وى اسمعيل . رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ . ابراهيم چو بناى خانه را تمام كرد ، دعا كرد كه : بار خدايا ، بپذير اين از ما كه ته شنوايى مر دعاى بندگان را ، و دانايى به مراد دلهاى ايشان و رواكردن حاجتهاى ايشان .

آيهء 128 رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ . بار خدايا ، ما را هردو مخلص دار مر ترا ، و فرمان‌بردار دار مرا مر ترا . وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ . و ز فرزندان ما نيز [ 27 ] جماعتى « 1 » فرمان‌بردار دار مر ترا . وَ أَرِنا مَناسِكَنا . و بياموز مر ما را جايگاههاى عبادتهاى حج .

وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ . و تجاوز كن از زلّتها و خطاهاى ما ، كه ته پذيرنده‌ى توبه‌ى بندگانى و بخشاينده .

آيهء 129 رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ . اى بار خداى ما ، بفرست اندر ميان مكيان پيغامبرى ازيشان . يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ . تا بخواند فرايشان سخنان ته « 2 » . وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ . و بياموزد مر ايشان را نبى ، و حلال و حرام آنچه ياد كنى اندر نبى .

و بهرى گفتند : حكمت سنّتهاى پيغامبر بود عليه السّلم كه بياموخت ياران را .

وَ يُزَكِّيهِمْ . و تا پاك گرداند مر ايشان را به توحيد از كافرى ، و گفتند : تا پاك گرداند مر ايشان را به ستدن زكات ازيشان . و بهرى گفتند تا تزكيت كند مر ايشان را روز قيامت چن گوايى دهند مر پيغامبران را . إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . كه ته خداى قادرى فر آنچه خواهى ، و قوى اندر پادشايى و حكيمى ، حكم كردى كاين پيغامبر بفرستى .

آيهء 130 وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ . و كه گردد از طرايق ابراهيم عليه السّلم مگر آن كسى كاو خويشتن سفيه كند ؟

و كلبى گفت و مقاتل : اى كافر نشود به دين ابراهيم و شريعت او مگر آن كسى

( 1 ) . متن : + و . ( 2 ) . ته - تو .