بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٢١

1 بخشى از تفسيرى كهن

ترا خداى نگيرد به گناه آن كسهايى كه متابع نباشند مر ترا .

آيهء 120 وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى . و خشنود نباشند از ته جهودان و ترسا [ آ ] ن . حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ . تا كار نبندى به شريعت ايشان را و نماز نكنى ته قبلهء ايشان . قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى . و بگوى مر ايشان را كه دين خداى دين مسلمانى است ، و قبله‌ى خداى كعبه است . وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ . و اگر ته كه محمّدى فرمان‌بردار ايشان باشى و به قبله‌ى ايشان نماز كنى سپس از ان كاگاهانيديم [ 23 ] ترا كه دين دين مسلمانى است ، و قبله كعبه است . ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ . نبود مر ترا جز از خداى عزّ و جلّ يارى دهى ، كت به رحمت خداى نزديك كند ، و نه فاز دارنده‌اى كت از عذاب خداى برهاند .

مفسّران گويند : خطاب اين مر پيغامبر راست عليه السّلم ، و مراد ازو مر جمله‌ى مومنان راست .

آيهء 121 الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ . پس بستود مر مومنان اهل توريت را ، عبد اللّه بن سلام را او ياران او را ، و گفت : آن كسها كه مر ايشان را ما علم توريت داديم ، مر توريت را همىخوانند به سزاى خواندن او ، اى به دو بگروند و حلال او را حلال دارند و حرامش را حرام دارند ، و نعت پيغامبر را عليه السّلم ازو بيان كنند . أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ . ايشانند كه بگروند به توريت .

و بهرى گويند : ايشانند كه بگروند به محمّد عليه السّلم ، و مرورا مصدق دارند .

وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ . و هركه مرورا راست‌گوى ندارد از جهودان و جز از ايشان ، ايشانند زيان‌كاران بدين جهان و بدان جهان .

آيهء 122 يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ . يا فرزندان يعقوب ، از جهودان مدينه ياد كنيد كردارهاى مرا كه به جاى شما كردم . وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ . و نيز شما را فر همه اهل آن زمانه ، كاندرو بود موسى ، فزونى دادم به كرامتهايى .

آيهء 123 وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً . بترسيد از عذاب آن روزى كه هيچ كس مر هيچ‌كس را فرياد [ 24 ] رسيد نتواند از عذاب خداى عزّ و جلّ . وَ لا يُقْبَلُ مِنْها