بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

2 بخشى از ترجمه‌اى كهن از آيه‌هاى قرآنى

234 - . . . پس چون برسيدند به مهلتشان ، نيست بزه بر شما در آنچه كردند در تنهاى خويشتن از زينت به وجهى نيكو ، و خداى به آنچه مىكنيد شما آگاه است .

235 - و نه بزه بر شما در آنچه تعريض كنيد به آن از خواستن زنان ، يا پوشيده داريد در خويشتن . مىداند خداى به درستى شما ايشان را ياد مىكنيد در دل ، و ليكن نكنيد وعده با يكديگر در نهان ، مگر كه بگوييد گفتار نيكو . و آهنگ مكنيد عقد نكاح را تا برسد عدت نوشته . و بدانيد به درستى خداى مىداند آنچه در تنهاى شماست ، بر حذر باشيد ازو . و بدانيد كه خداى آمرزگارست ، تأخيركنندهء عقوبت .

236 - نيست بزه بر شما اگر طلاق بدهيد زنان را كه نرسيده باشيد به ايشان ، يا كابين فريضه نكرده باشيد ايشان را تسميه ، متعه دهيد ايشان را ، بر توانگر به قدرش ، و بر درويش به قدرش . متاعى و برخوردارى به وجه معروف ، حق است بر نيكوكاران .

237 - و اگر طلاق دهيد ايشان را از پيش كه كنيد ايشان را ، و به درستى مسمى كرده باشيد ايشان را مهرى ، نيمى آنچه تسميه كرده باشيد ، مگر كه مسامحت كنيد و عفو . يا مسامحت كند آنكه او به دست او باشد بستن نكاح . و اگر مسامحت كنيد نزديك‌تر بود به پرهيزگارى . و مكنيد فراموش فضل‌كردن را ميان شما ، كه خداى به آنچه مىكنيد بيناست .

238 - نگاه داريد و باشيد بر نمازها جمله ، و خاصه نماز ميانگين ، يعنى نماز ديگر ، و بايستيد شما خداى را مطيعان .

239 - پس اگر ترسيد از دشمن پياده رويد يا برنشسته نماز كنيد ؛ پس چون ايمن شديد ياد كنيد خداى را چنان كه بياموخت شما را ، نبوديد شما دانايان .

240 - و آنان كه بميرند از شما و بگذرند زنان ، وصيت كنيد زنان‌شان را برخوردارى تا يك سال بىآنكه به در كنيدشان از خانه . اگر بيرون شوند زنان ، نيست بزه بر شما در آنچه كردند در خويشتن آن زنان از معروف ، زينت با شوهر ، و خداى ارجمند است كاركننده به حكمت .

241 - و زنان هشته را برخوردارى به وجه نيكو يعنى نفقه و سكنى در حال