بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦
2 بخشى از ترجمه‌اى كهن از آيه‌هاى قرآنى
153 - اى آنها كه بگرويده‌ايد ، يارى خواهيد بر شكيبايى و نماز ، كه خداى با شكيبا [ آ ] ن « 1 » است .
154 - و مگوييد آن را كه كشته شود در راه خداى مردگان ، بل‌كه زندگانند ، و ليكن نمىدانيد شما .
155 - و مىآزمائيم شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و كاستن از خواسته‌ها و تنها و ميوه‌ها ، و مژده ده شكيبايان را .
156 - آنان‌كه چون برسد به ايشان فرارسيده‌اى ، گفتند ما خداى راييم و ما سوى او گردندگانيم .
157 - ايشانند كه بر ايشان است ثنا از خداى ايشان و رحمتى ، و ايشان‌اند كه ايشان راه‌يافتگانند .
158 - به درستى كه كوه صفا و كوه مروه از نشانه‌هاى خدااند . هركه حج كند و زيارت كند خانه را يا عمره كند ، نيست بزه بر او كه طواف كند به صفا و مروه . و هر كه نافله كند و تقرب كند به نيكى ، به درستى خدا اندرپذير و بسيار ده است و دانا .
159 - به درستى آنان كه مىبپوشند آنچه فروفرستاديم ما از حجتها و راه راست از پس آنكه بيان كرديم بر مردمان اندر كتاب ، يعنى تورية ، ايشانند [ كه ] نفرين كند ايشان را خداى ، و نفرين كند ايشان را نفرين‌كنندگان .
160 - مگر آنان كه توبه كردند و به صلاح شدند و بيان كردند ، ايشانند كه توبه دهم مر ايشان را ، و من توبه‌دهنده‌ام و رحمت‌كننده .
161 - به درستى آنها كه كافر شدند و بمردند ، و ايشان كافرانند ، ايشانند .
بر ايشان است نفرين خداى و فرشتگان و مردمان همه .
162 - جاويد باشند در آن لعنت و دوزخ ، سبك نكنند ازيشان عذاب ، و نه ايشان را مهلت دهند .
163 - و خداى شما خدايى است يكى ، نيست خداى مگر او ، روزىدهنده و
( 1 ) . متن : شكيبان .