بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣

2 بخشى از ترجمه‌اى كهن از آيه‌هاى قرآنى

كه توى تو شنواى و داناى .

128 - خداى ما ، بكن ما را دو گرويده ترا ، و از فرزندان ما گروهانى گرويده ترا ، و بنماى به [ ما ] عبادتگاه ما ، و توبه ده بر ما ، كه توى تو توبه‌دهندهء بخشاينده .

129 - خداى ما ، بفرست اندر ايشان پيغامبرى از ايشان . برخواند بر ايشان حجتهاى تو ، و اندر آموزد ايشان را كتاب و حكمت ، و پاكيزه كند ايشان را . به درستى كه تو ، توى بىهمتا و دانا .

130 - و كه باشد كه برگردد از دين ابراهيم ، مگر آنكه نادان شود تن او . و به درستى كه بگزيديم او را اندرين جهان ، و به درستى كه او [ است ] اندر آخرت از نيكان .

131 - چون گفت او را خداى او كه : گردن نه . گفت : گردن نهادم به خداى جهانيان .

132 - اندرز كرد بدان ابراهيم فرزندان خود را و يعقوب : اى فرزندان من كه خداى بگزيد شما را مسلمانى ، مه‌ميريد مگر كه باشيد شما را گرويدگان .

133 - يا بوديد شما حاضران ، چون حاضر شد يعقوب را مرگ ، چون گفت فرزندان را : چه پرستيد از پس من ؟ گفتند : مىبپرستيم خداى ترا و خداى پدران ترا ، ابراهيم و اسماعيل [ و اسحق ] ، خداى يكتا ، و ما او را گردن نهاديم .

134 - اين است گروهى كه بگذشت او را آنچه [ كسب ] كرد ، و شما را آنچه كسب كرديد . و نه‌پرسند شما را از آنچه بودند مىكردند .

135 - و گفتند بباشيد جهودان يا ترسايان ، راه يابيد . بگوى دين ابراهيم پاكيزه‌تر و نه‌بود ابراهيم از مشركان .

136 - بگوييد بگرويديم به خداى و آنچه فروفرستاده شد سوى ما و آنچه فرو فرستاده شد سوى ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندان او ، و آنچه داده شد موسى را و عيسى ، و آنچه داده شد پيغامبران را از خداى ايشان . نكنيم جدا ميان يكى از ايشان ، و ما او را گردن نهادندگانيم .

137 - اگر بگروند چنان كه بگرويديد شما بدان ، به درستى راه يافتند ؛ و اگر