بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٨١

1 بخشى از تفسيرى كهن

طالوت مر ايشان را گفت : خداى آزمايش كرد خواهد همىتان كه ميان اردن و فلسطين است به آبى روان . فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي . هركه از ان جوى آب خورد نه از ان كسهاست كه يارى ده من بود به كارزار دشمن من بددل گردد .

وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي . و هركه ازو نخورد او از من باشد ، اى از ان كسها بود كه مرا يارى ده بود . إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ . مگر آن كسى كه او يك كف از آن آب به دست فر دارد ، آن مرورا و مر ستور او را بسنده بود . چو غرفه خوانى به نصب غين ، و چو غرفه خوانى به رفع « 1 » غين ، مگر آن كسى كاو به كف دست فر دارد بدان مقدارى كه خواهد . تشنه گشتند سخت ، چو آب را بديدند خويشتن اندرو فگندند و ازو فر داشتند [ 105 ] و بخوردند . همه بددل گشتند . خداى گفت عزّ و جلّ : فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ . همه بخوردند از ان آب مگر اندكى ازيشان ، و آن سيصد و سيزده تن بودند . فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ . چو از آن جوى بگذشتند طالوت و مومنان فا او .

مقاتل گفت : همه به جملگى از جوى بگذشتند آن هنگام فىفرمانان گفتند :

قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ . امروز ما را طاقت نيست به كارزار جالوت و لشكر او .

و كلبى گفت : مر عاصيان را طالوت فاز گردانيد سيصد و سيزده تن . گفتند :

امروز ما را طاقت نيست به كارزار جالوت و قوم او . قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ .

گفتند : آن‌كسها كايشان فىگمان بودند به‌شمار و به روز پاداش از مومنان قوم طالوت . كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ . بسا لشكر اندكى كه بودند از مومنان ، غلبه كردند مر جماعتى بسيار را از كافران به خواست خداى عزّ و جلّ . وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ . اى ما صبر كنيم تا ظفر يابيم ، خداى عزّ و جلّ يار صابران است .

آيهء 250 وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ . و چون به كارزار جالوت و لشكر او برون شدند .

قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً . دعا كردند و گفتند : اى بار خداى ما ، ما را شكيبايى اندر

( 1 ) . نصب و رفع را كه مخصوص آخر كلمات است بجاى فتحه و ضمّه به كار برده است .