بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

1 بخشى از تفسيرى كهن

آيهء 247 وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ . و گفت مر ايشان را پيغامبرشان . إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً .

قتاده گويد : پيغامبرشان يوشع بن نون بود ، مر ايشان را گفت خداى پادشا كرد فر شما طالوت را . قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا . گفتند مرورا چون بود مرورا پادشايى فرما ، و او نه از نژاد نبوّت است و نه از نژاد مملكت است . و نبوّت اندر نژاد لاوى بن يعقوب بود ، و مملكت اندر نژاد يهود ابن يعقوب بود . وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ . و ما حقومندتريم به پادشايى ازو كه ما از نژاد مملكتيم . وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ .

و نيز مر طالوت را توانگرى نيست كه نفقه كند فر ما . قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ .

جواب كردشان كه خداى بگزيد مرورا فر شما به پادشايى . وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ . و خداى زيادت داد مرورا نيز فر شما به دانش و به تن ، به دانش بيش از شما و به تن قوىتر از شما ؛ درازترين مردى اندر بنى اسرايل به بر او رسيدى . وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ . و خداى پادشايى خويش مران [ را ] دهد كاو خواهد از بندگان خويش . وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ . و خداى فراخ‌كننده‌ى روزى است فر آن‌كه خواهد ، و داناست بدان كسى كاو را پادشايى دهد و بداند كه سزاوارتر آن است .

آيهء 248 وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ . گفت مر ايشان [ را ] اسمعيل ، و گويند [ 103 ] يوشع ، نشانى پادشايى او كه آن از خداى است ، آن بود كه بيارد فاز شما تابوت موسى كه بستده بودند از شما دشمنان خداى . فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ .

ضحّاك گفت : اندرو رحمت است از خداى فر شما . و مقاتل گفت سكينه جنبنده‌اى بود اندران تابوت سر او چون سر گربه بود ، و مرورا دو پر بود . چون بانگ كردى بدانستندى بنو اسرايل كه ظفرايشان را خواهد بودن .

وهب بن منبّه گفت : سكينه بادى بود از خداى عزّ و جلّ ، اندرو سخن گفتى ، چو اختلاف كردندى اندر چيزى ، خبر دادى مر ايشان را به صواب « 1 » آنچه

( 1 ) . متن : به صوابى .