بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٧٨

1 بخشى از تفسيرى كهن

و صدقهء او را فزودن بسيار .

بو عثمن نهدى گفت : بو هريره دو انگشت خويش را به دو گوش خويش اندر كرد ، پس گفت كر بادا هردو گوش من اگر نشنودم از پيغامبر كه گفت خداى بيفزايد نيكى مومن را ، هريكى را دو هزارهزار نيكى گرداند . وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ « 1 » .

ابن عبّاس گفت : خداى تنگ كند فر آنكه بخواهد و فراخ كند فر آنكه بخواهد از خلق خويش .

و زجّاج گفت : خداى بپذيرد صدقات مومنان و هم او خلف دهدشان . و بهرى گفتند كه خداى توفيق دهد مران را [ 101 ] كه خواهد تا فام دهد از خواسته‌ى خويش مر خداوند را ، و محروم كند آن را كه خواهد . وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ . و فازگشت شما زى خداى بود اندران جهان و پاداش كارهاتان بدهد .

آيهء 246 أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . خبر نيافتى از ان جماعتى از فرزندان يعقوب عليه السّلم از پس مرگ موسى چو گفتند مران پيغامبرشان را ، كه نام او بود اسمعيل بن هلقانا ، بفرست فا ما پادشايى به كارزار دشمنان . نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . تا كارزار كنيم فا ايشان اندر طاعت خداى عزّ و جلّ . قالَ هَلْ عَسَيْتُمْ . گفت مر ايشان را پيغامبرشان : بود كه اگر . إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلَّا « 2 » تُقاتِلُوا .

فريضه كند خداى فر شما كارزار دشمنان ، شما كارزار نكنيد . قالُوا وَ ما لَنا أَلَّا « 2 » نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . گفتند مران پيغامبر را چه بود ما را كه ما كارزار نكنيم اندر طاعت خداى . وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا . و ما را بيرون كردند دشمنان‌مان از سرايهامان ، و جدا كردندمان از فرزندان ما . فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ . پس چو فريضه كردند فرايشان كارزار . تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ . فاز ايستادند از كارزار مگر اندكى از ايشان ، و ان سيصد و سيزده تن بودند فا جالوت كافر حرب كردند . وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ . و خداى داناست به عقوبت فيدادگران كه نوكام داشتند كارزار كافران را .

[ 102 ]

( 1 ) . متن : يبسط . ( 1 و 2 ) . متن : ان لا .