بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٧٦
1 بخشى از تفسيرى كهن
آيهء 239 فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً . اگر بترسيد [ 98 ] از كافران كه غلبه كنند فر شما وقت شمشير زخم نماز كنيد ايستاده يا فر پشت ستوران هرسوى كه رويهاتان باشد .
فَإِذا أَمِنْتُمْ . چون دشمن غايب شود و بيم از شما بشود . فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَما عَلَّمَكُمْ . نماز كنيد مر خداى را چنان‌كه بياموخت‌تان به حضر چهار و به سفر دو . ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ . آنچه شما ندانسته بوديد پيش از آمدن قرآن .
آيهء 240 وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً . و آن‌كسها كاز شما مرگ آيدشان و زنان دست فاز دارند اسپس مرگ . وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ . وصيت كنيد امر زنان را . مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ . نفقهء عدّت تا سر سال از آن روز كه بمرده باشد شوى . غَيْرَ إِخْراجٍ . فىآنكه بيرون كنيدشان از مسكن شويان . فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ . اگر به خودى خويش بيرون شوند از خانه‌ى شويان‌شان ، يا شوى كنند پيش از تمامى سال . فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ . فر شما بزه نى بدانچه خويشتن بياراييد مر شوىكردن [ را ] . وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . و خداى قوى است به عقوبت آنكه مخالف شود امر او را و حكيم است . حكم كرد فر شويان نفقه‌ى زنان تا سالى ، پس منسوخ گشت اين حرف بدان آيت : يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً .
آيهء 241 وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ . واجب است فر پرهيزگاران از مومنان اين فريضه‌ييست فر مومنان .
آيهء 242 كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ . چنين پيدا كند خداى عزّ و جلّ مر شما را [ 99 ] امر و نهى خويش و احكام و حدود خويش . لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ . تا شما اندر يابيد آنچه نفرموده باشدتان .
آيهء 243 أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ . قصّه‌ى اين آن بود نژادى از بنى اسرايل حريص كردشان پيغامبرى از پيغامبران‌شان به كارزار دشمنان ، كه نام او حزقاييل بود . فرمان نكردند مرورا و بهانه كردند كه بدان زمين كه ما را آنجا فرستى همى طاعون است . خداى عزّ و جلّ مرگ فرايشان فرافگند . از ان شهر همى گريختند از بيم مرگ .
چو حزقاييل بديد آن حال ، دعا كرد كه : يا رب يعقوب و موسى ، همى بينى